Chyba fajnie było, jak się przytulałaś do pleców Chris'a . Powiedział irytujący głosik w mojej głowie. Chris się zaśmiał.
-Możesz już otworzyć oczy. Jesteśmy-powiedział rozbawiony.
-Haha bardzo śmieszne. A teraz pomóż mi zejść z tego czegoś-udawałam że się obraziłam.
-Ej mała chyba nie masz zamiaru mi się tu obrażać?-spytał. Nie odpowiedziałam. Zeszłam z motoru z jego pomocom i ruszyłam przed siebie, nie czekając na niego. Złapał mnie za nadgarstek i odwrócił w swoją stronę. - Przepraszam że się śmiałem. Ale wyglądałaś tak słodko i tak zabawnie gdy siedziałaś na moim motorze z zamkniętymi oczkami.
-Wybaczam!-powiedziałam szybko i chwyciłam go za rękę- A teraz chodź! Czas na shopping ! Yeah.
-O boże-skomentował. Świetnie się z nim chodzi po sklepach. Ma bardzo dobry gust. Praktycznie on mi wszystko wybrał. Normalnie ideał faceta. Po pierwsze lubi chodzić po sklepach, dwa ma świetny gust , trzy potrafi poprawić mi humor ( co nie zawszę wszystkim wychodzi) , cztery nie marudzi, pięć jest przystojny! Haha dobra stop. O czym ja myślę? Czasami sama siebie nie ogarniam, ale to taki szczegół.
-Chodzimy na kawę!-zaproponował Chris. Kiwnęłam głową. Zaczął mnie prowadzić do Starbucksa. Zamówiliśmy sobie po kawie i szliśmy po uliczkach Londynu. Dużo się śmialiśmy. On jest taki słodki. Olivia Przestań!
-Wiesz co Olivia?-spytał.
-No nie..
-Ciesze się że Luke kazał właśnie mnie ciebie pilnować, bo wiesz świetnie spędziłem ten czas z tobą- oznajmiła i się słodko uśmiechnął.
-Ja też się ciesze-przyznałam i również się do niego uśmiechnęłam.
-Um.. Dasz mi swój numer?-spytał z nadziejom. Harry pewnie nie pytał by się tylko wyrwał mi telefon i sam sobie wziął numer. Do cholery! Czemu ja o nim myślę.
-Tak jasne dam ci numer-wyciągnął telefon w moją stronę, chwyciłam go i napisałam 9 cyfr które znałam na pamięć.
-Dziękuje-oznajmił i pocałował mnie w policzek. Wow..zarumieniłam się a on się uśmiechnął.- Chcesz coś jeszcze kupić? Hmm?
-Nie, chyba już wszystko mam-oznajmiłam.- Mam pytanie...
-No.?
-Ten kolczyk ci nie przeszkadza?-spytałam.
-Haha.-zaśmiał się na moje pytanie.- Wiesz co? Na początku jak go zrobiłem to przeszkadzał mi. Ale teraz jestem już przyzwyczajony i prawdę mówiąc czasami zapominam że go w ogóle mam.
-Jak ja sobie.....-Ups... prawie się wygadałam.
-Jak ty co sobie?-spytał podejrzliwie.
-Umm..No nic- Kurde.. i co teraz. Przecież on się nie może dowiedzieć o tym! Luke mnie zabije!
-Ej no nie bądź taka! Powiedz mi! - Namawiał. - Nie powiem Luke'owi.
-Ugh.. no dobra.-zgodziłam się.- Bo ja sobie kiedyś przebiłam wargę...
-Co?! Ty?!-spytał zdziwiony.- Nie spodziewałem się tego. Ale numer. Jak chłopcy się dowiedzą będzie beka!
-Ej! Miałeś nie mówić nikomu!-oburzyłam się.
-Wiem. Wiem kochanie! Ja się tylko droczę-powiedział i mnie przytulił. Zaczęłam iść przed siebie. Patrzę na drugą stronę a tam Styles! Ja pierdole....
-Co? Czemu?- Spytał zdziwiony. Kurwa Harry tu idzie.
-Po prostu chodźmy!-warknęłam. Chwyciłam go za rękę już miałam zacząć iść gdy ten debil się odezwał.
- Olivia, co ty tu robisz z nim?-spytał wkurzony Styles.
-Gówno cię to obchodzi-powiedziałam zła.
-Oj ktoś tu się wkurzył-zadrwił.- A teraz chodź, idziesz ze mną.
-Nie ona z tobą nigdzie nie pójdzie-powiedział stanowczo Chris.
-Ciebie nikt o zdanie nie pytał-warknął Styles- Olivia idziemy.
-Nie!-powiedziałam. Harry chwycił mnie za rękę i przyciągnął do swojej klatki piersiowej.
-Zostaw moją dziewczynę w spokoju bo inaczej...-zaczął Chris.
-To jest twój chłopak?-spytał Harry.
-T-tak-odpowiedziałam.-Chris...
-Powiedziałem. Kurwa. Zostaw. Ją.- zaczął mówić wkurwiony Chris.
-Nie będziesz mi mówił co mam robić.....
------------------------------------------------------------------------------------
Hej i mamy rozdział 5 :) Podoba się wam?
CZYTA TO KTOŚ W OGÓLE?!
Do zobaczenia :)
